|
|
KEAC De afkorting KEAC staat voor 'Klinisch
Ecologisch Allergie Centrum'. De klinische ecologie is een wetenschap die
zich op het Europese vasteland langzaam maar zeker begint te ontwikkelen. In
landen als Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Canada heeft de klinische
ecologie al langer vaste voet aan de grond. Daarnaast zijn er klinisch
ecologen in tal van andere landen, zoals Australië, China en Japan. De klinische ecologie, een stroming binnen
de geneeskunde, bestudeert de invloed van de omgeving op de mens. Zij houdt
zich vooral bezig met chemische verbindingen die voorkomen in ons milieu
(lucht, water, voeding, medicijnen). De meeste beoefenaars van de reguliere geneeskunde
richten zich voornamelijk op het eindpunt van het ziekteproces. Zij gaan er
doorgaans van uit dat de reactie van een individu volgens min of meer
algemeen geldende patronen verloopt. De klinische ecologie daarentegen is van
mening dat vele ziekten volledig individu-afhankelijke reacties zijn op
chemische verbindingen in het milieu van de patiënt. Verder zoeken klinisch
ecologen naar de oorzaak van het ziekteproces. Het blijkt dat het ontstaan van diverse
chronische ziekten en klachten kan samenhangen met voedings- en
milieufactoren. Voorbeelden zijn migraine, maag-darmstoornissen, hooikoorts,
galbulten, acné, eczeem, reumatische artritis, onvruchtbaarheid, miskramen,
CARA (astma), hypoglykemie, hoge bloeddruk, overgewicht, schizofrenie,
depressiviteit, lusteloosheid, concentratiestoornissen en chronische
vermoeidheid. De term 'klinische ecologie' is in
engelstalige landen inmiddels vervangen door 'Environmental Medicine' en in
duitstalige landen door 'Umweltmedizin'. De vertaling hiervan ('milieugeneeskunde')
is inmiddels ook in Nederland geïntroduceerd. Het KEAC is in 1989 opgericht door
biochemicus dr. J. Kamsteeg, tot dat moment verbonden aan de Universiteit
Wageningen. Dr. Kamsteeg volgde zijn opleiding aan de Universiteit van
Utrecht en promoveerde in 1980 op een onderzoek naar de genetische controle
van de stofwisseling van flavonoïden. Aanvankelijk was het KEAC gevestigd in
Rhenen. In 1998 is het KEAC verhuisd naar Weert.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|